پیدایش اصل و ریشه پیرایشگاه

ریشه و اصل پیدایش گریم به را در دوران های ابتدائی، در مراسم آئینی می توان جست، در این مراسم، از گریم به شكل بسیار ابتدائی استفاده می شده است. چهره ها را با رسوب مختلف، رنگ های معدنی و یا عصاره گیاهان رنگ آمیزی می كردند و گاه صورتك هائی كه از پوست درختان تراشیده شده بود، بر چهره می نهادند


در طول زمان همچنان گریم را نزد مصریان باستان می توان مشاهده كرد كه كه عمدتا اطراف چشمان را با رنگ های سبز و خطوط سیاه رنگ آمیزی می نمودند، آفریقائیان نیز علاوه بر بكار بردن رنگ های شاد وزنده برای چهره می نهادند،همچنین سرخ پوستان با بكار بردن رنگ های مختلف بر چهره و تزئین سر با پرهای رنگی و صورتك هائی با رنگهای بسیار شاد، گریم را در زندگی و آئین های خود بكار می بستند.


بشر از بدو خلقت در پی فراهم آوردن موجبات سرگرمی خود بوده است، به اشكال گوناگون چون بازی با سایه، اجرای رقص، موسیقی و یا نمایش خود را سرگرم كرده است. در نمایش، بازیگر سعی كرده است، برای داشتن چهره ای متفاوت از دیگران و نیز به منظور تاثیر گذاردن نقش بر تماشاگر با تغییر شكل دادن خود به كمك رنگ آمیزی چهره، مو و به كار برده صورتك توسل جوید. امروزه واژه ﴿ گریم ﴾ در زبان فرانسه از سال ۱۷۷۸ میلادی به مفهوم آنچه در نمایش مورد نظر است به كار گرفته شده، به معنای ادا شكلك، صورتك و یا نقش یك پیر مسخره. مصدر این كلمه گریمه به معنای خطوط پیری بر چهره انداختن، آراستن چهره برای تئاتر و سینما است، صفت فاعلی آنرا گریمور می نماند.
تحول گریم در ایران: تئاتر از نظر تاریخی در دوره قاجاریه﴿ ۱۷۸۰-۱۹۱۹ م﴾ بطور كلی تئاتر ایران با تحول جدیدی روبرو گردید. نخست تعزیه به اوج خود رسید، سپس تئاتر سنتی دیگری بنام ﴿ تئاتر روحوضی ﴾ رشد نمود.
گریم برای سینما، تلویزیون و عكاسی جنبه فنی تر بخود می گیرد، چه چشم دوربین ها بسیار دقیق تر از چشم انسان است، اشتباه كوچكی در رنگ زمینه و یا وجود لكه كوچك و خطای ظریفی كه چشم انسان قادر به تشخیص و رویت آنها نیست در مقابل لنزها ی دوربین بوضوح نشان داده می شود. نباید فراموش كرد كه روتوش ﴿ اصلاح فیلم ﴾ فیلم نگاتیف بخصوص در مورد فیلم های رنگی نه تنها كامل و بی عیب نخواهد بود بلكه اصولا در همه شرایط امكان پذیر نیست. بهمین جهت زدن رنگ به چهره و عمل تصحیح چهره و استفاده از تكنیك سایه و روشن در مقابل دوربین كه عمل روتوش فیلم را انجام می دهد برای سینما، تلویزیون و عكاسی ضروری است.
متاسفانه برای ثبوت موجودیت تئاتر در گذشته ایران، مدارك و منابع تاریخی در دسترس نمی باشد. آنچه مسلم است از نظر جغرافیائی، ایران باستان ما بین سرزمین هائی چون مصر باستان، هند و یونان كه هر یك از تمدن، فرهنگ و هنرهای خاصی از نمایش غنی بوده اند قرار داشته است. بواسطه نزدیكی و داشتن رابطه با این سرزمین ها، ایران باستان نمی تواند در گذشته فاقد هنرهای نمایشی بوده باشد. با نگاهی به گذشته، مشاهده می شود، این سرزمین اغلب دستخوش تهاجم، حملات و جنگ ها ئی در طول تاریخ بوده است كه هر بار با استیلای حكومتی جدید به فرهنگ و هنر های زیبای آن لطمه وارد آمده است.
با آثاری از خرابه های تئاتر در گوشه و كنار یقین است كه در گذشته نمایش در این سرزمین موجود بوده و آثار مكتوب آن به عللی چون به آتش كشیدن، تاراج كردن از میان رفته و نابود شده باشد.
آرایش كردن از زمان های بسیار قدیم مخصوصا زمانی كه مردم با دارو آشنا شدند , بین خانمها و آقایان متداول بوده و آنها با علاقه فراوانی برای زیباتر نشان دادن صورتشان می كوشیدند   مطالعه تاریخ باستان به ما ثابت میكند كه در دوران ماقبل تاریخ نیز مردان و زنان به بهتر نشان دادن ظاهر خود علاقهمند بودند. نوع آرایش و وسایل آرایشی كه در یك فرهنگ و ملیت برای زیباتر و جذابتر نشان دادن به كار میرود ممكن است در فرهنگ دیگر كاملا مردود باشد، اما اكثر مردم از تغییر در مد لباس، مو و آرایش صورت لذت میبرند .
تاریخ شروع آرایش كلا به مصریان قدیم میرسد. آنها برای مراسم مذهبی از عطریات و مواد آرایشی آذین رو استفاده میكردند و حمامهای مخصوص برای خوشبو كردن پوست بدن میگرفتند، به نظافت و پاكیزگی اهمیت میدادند و بعد از حمام از مواد خوشبوكننده و روغنی برای نرم نگه داشتن پوستشان استفاده میكردند. شانه و آیینه به عنوان اولین لوازم آرایشی مورد علاقه همه خانمها و آقایان بود. كلئوپاترا، ملكه مصر، مواد آرایش و عطر را عاشقانه برای پوست و مو و بدن خود استفاده میكرده است.

نوشته شده در