تقویت حس کودک با سرون شعر

کودک فقط کودک است. یک انسان کوچک، با ضمیری پاک و آماده برای آموزش دیدن، کسی که باید با روح و جسم خود در میان مردم زندگی کند، کسی که احتیاجات روحی و جسمی خاصی دارد، با حواسی برای حس کردن و آزمایش جهان اطراف خود، با قلبی پر از محبت و نیازمند به محبت، با احساساتی مستعد برای پروراندن آرمان های انسانی، با استعدادی ذاتی برای تشخیص خوب و بد و دارای قدرت پیشرفت و تکامل فردی.

اگر خانواده، مربیان، نویسندگان، تصویرنگاران و برنامه ریزان وسایل ارتباطی، موجودیت کودک را قبول کرده، از یگانه بودن جسم و روح او آگاهی یابند، آن وقت نیازهای او را شناخته، در جهت رشد و تکامل آن گام برخواهند داشت. آن ها از طریق تقویت احساس و فکر، و بالا بردن دقت و قدرت تشخیص کودک، برای او امکان پیشرفت مادی و معنوی و کار کردن در جهت منافع عمومی و آرمان های انسانی را فراهم می سازند. آن وقت است که کودک می تواند عضو مفیدی برای ملت خود و جامعه بشری شود.

4106_389

اگر عکس روش فوق با او رفتار شود،یا زا همون بدو تولد با خرید از فروشگاه اینترنتی سیسمونی تنوع و خلاقیت را به کودک ببخشیم کودک مستعد خواهد شد که به موجودی رام و مطیع و در مواردی حتی خطرناک و مخرب تبدیل شود. با همین دیدگاه شاعری ایرانی به نام ایرج جهانشاهی به هنگام تولد نوه اش شعر زیر را خطاب به پسر خود و تمامی پسرها و دخترها سروده است:
نوه ام در راه است
راه کوتاه یکی هست دراز
به چه می نامیدش؟
به کدامین نام
به چه می خوانیدش
به کدامین آئین ؟
رهنمونش به کدامین راهید؟
قفسش را زچه می سازید؟
بالهایش را
بال آزادی و پروازش را
با کدامین بند، می کشانید به بند؟
در دلش میخ کدامین قانون؟
به چه میخی و چه پتکی؟
با کدامین بازو؟
پشت هم می کوبند؟
گوشهایش چه زبان می شنوند؟
آن دو لب با چه زبان می گوید؟
دیدگانش به چه ها می نگرند؟
آن دو لب بر چه غمی می خندند؟
نوه ام در راه است
راه کوتاهی یکی هست دراز
زندگی بازی نیست
زندگی رقص عروسک ها نیست
که به هر آهنگی
زنده ساخته را
شادی سازنده
به نوای دل سودازده اش
رقصی آغاز کند
زندگی آزادی است
نه رهی، بلکه رهایی از بند
ترک هر نام و نشان
ترک هر کیش پلید
ترک هر بند وجود
ترک هر بار انسان رهی
نوه ام در راه است
راه کوتاهی یکی هست دراز
او رهی نیست، رها از بند است
نکشیدش در بند
قفسش باز کنید
بگذارید نفس تازه کند
بال پرواز به او هدیه کنید.